Κάθε Αύγουστος για μένα είναι μια ευκαιρία συνειδητοποίησης, αξιολόγησης και αναθεώρησης δεδομένων και καταστάσεων. Φροντίζω πάντα να τελειώνω τις διακοπές, τους γυρούς κλπ τον Ιούλη και μένω να περιμένω τον Δεκαπενταύγουστο, με αποτέλεσμα να απομονώνομαι και έτσι οι σκέψεις μου να πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο.
Ο Αύγουστος που διανύουμε δεν είναι όμως ο ίδιος με τους προηγούμενους. Είναι ένας Αύγουστος στον οποίο η ανασκόπηση που κάνω δεν αφορά την προηγούμενη χρονιά, αλλά όλη την προηγούμενη ζωή μου. Αναμφισβήτητα, τα πρόσφατα γεγονότα έφεραν μια νέα τάξη πραγμάτων η οποία οδηγεί τους νέους ανθρώπους σε ένα καινούριο τρόπο σκέψης, ένα τρόπο σκέψης ο οποίος τους φορτώνει άγχος γιατί μεγάλωσαν διαφορετικά και έρχονται πλέον αντιμέτωποι με μια διαφορετική πραγματικότητα.
Προσωπικά, πίστευα ότι παρότι ζούμε σε μια χώρα στην οποία το μέσον και η ευνοιοκρατία είχε πάντα το πάνω χέρι, όταν πραγματικά αξίζεις και έχεις όρεξη για δουλειά θα επιτύχεις αυτά που έχεις στο μέλλον. Δυστυχώς όμως, βλέπω ότι οι νέοι χάνουν και αυτό το πλεονέκτημα που έχουν. Ένα παράδειγμα είναι ένα από τα μέτρα λιτότητας που λήφθηκαν πρόσφατα, η μείωση των κλιμάκων των νεοεισερχομένων, ενώ οι υφιστάμενοι δημόσιοι υπάλληλοι θα περιοριστούν σε μια έκτακτη εισφορά.
Αντιλαμβάνομαι το γεγονός της καθολικής προσφοράς και ότι οι νέοι είναι η πιο ευάλωτη ομάδα όσο αφορά τις περικοπές, αλλά δεν γίνεται ενώ δεν προσλαμβάνεις κόσμο (σ.σ. φέτος δεν ανανεώθηκαν συμβάσεις πολλών περσινών συμβασιούχων), να επιβάλεις και ένα μέλλον στο οποίο μονό οι νεοεισερχόμενοι θα προσφέρουν. Οι υφιστάμενοι έχουν κεκτημένα, οι νεοεισερχόμενοι όχι;
Αντιλαμβάνομαι το γεγονός της καθολικής προσφοράς και ότι οι νέοι είναι η πιο ευάλωτη ομάδα όσο αφορά τις περικοπές, αλλά δεν γίνεται ενώ δεν προσλαμβάνεις κόσμο (σ.σ. φέτος δεν ανανεώθηκαν συμβάσεις πολλών περσινών συμβασιούχων), να επιβάλεις και ένα μέλλον στο οποίο μονό οι νεοεισερχόμενοι θα προσφέρουν. Οι υφιστάμενοι έχουν κεκτημένα, οι νεοεισερχόμενοι όχι;
Το μέτρο αυτό θα ήταν αποδεκτό εάν γινόταν με σκοπό την πρόσληψη και άλλων νεοεισερχομένων με σκοπό την μείωση της ανεργίας. Άλλα ναι, για την ανεργία φταίνε μονό η επιπολαιότητα των νέων να σπουδάζουν. Γιατί άλλωστε σε ποια άλλη χώρα του κόσμου οι νέοι σπουδάζουν; Και σε ποια άλλη χώρα οι νέοι έχουν το δικαίωμα να σπουδάσουν και να εξασκήσουν οποίο επάγγελμα θέλουν χωρίς να έχουν το άγχος της ανεργίας; Μονό στην Κύπρο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου